ก่อนเจตนาดี กรุณา เจตนาดู

บทเรียนเรื่องเวลา
โดยปกติแล้วเราควรจะใส่ใจในรายละเอียดของการโพส
เช่นเรื่อง หัวข้อโพส เวลาที่โพส วันที่โพส ความรู้สึกขณะโพส
ของผู้อื่น จึงค่อยตอบและดูเรื่องราวไปอย่างช้าๆ
เพราะว่าการที่เราตอบทันทีที่เห็น หรือด้วยสัญชาตญาณ
ความเป็นห่วง อะไรก็ตาม มันอาจจะผิดเวลา สถานที่
และอื่นๆ อีกมากมายและแทนที่จะเป็นพรหรือคำหนุนใจ
อาจกลับกลายเป็นความรู้สึก แปลกใจ งง ตลก
หรือที่แย่กว่านั้นเขาอาจคิดว่าเราไม่ได้ใส่ใจเขาเลยต่างหาก
จึงทำให้คิดวลีหนึ่งขึ้นมาได้ว่า

"ก่อนเจตนาดี กรุณา เจตนาดู"

เมื่อถึงตรงนี้ทำให้ผมนึกถึงวจนะของพระเจ้าตอนหนึ่ง
ใน (มธ16:21-23)
เป็นตอนที่เปโตร ได้ยินเรื่องการมรณะกรรมของพระเยซู
แล้วจับมือพระเยซู พร้อมบอกว่าให้เหตุการ เรื่อง
การตายไม่เกิดกับพระองค์ ทำให้พระเยซูต้องเตือนเปโตรให้ระวัง
จะเห็นว่าเปโตรเลือกใช้วิจารณญาณส่วนตัว
ความรู้สึกเป็นตัวตัดสินชั่ววูบและ ตอบสนองต่อการ
ทำนายมรณะกรรมของพระเยซูโดยการปฏิเสธสิ่งที่จะเกิดตามถ้อยคำ
และคำทำนายของพระเจ้า
เมื่อเป็นดังนั้นพระเยซูจึงเตือนสติเปโตร
เป็นความนัยว่า(จินตนาการ)
อย่าปล่อย
ให้การตัดสินใจแบบชั่วแล่น หรือตามความรู้สึก
กำหนดคำตอบ เพราะสิ่งเหล่านี้อาจเปิดโอกาศให้มารทำงาน
และอาจสร้างผลกระทบอื่นๆ ตามมาได้

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

go go

ไปเถิดไปไปปดีมาดีเหลือ
มีเอื้อเฟื้อเผื่อสุขทุกข์จางหาย
ที่ยังขาดให้เต็มล้นมากมาย
สู่เป้าหมายสมได้พระอวยพร

ชาตินี้

เกิดแล้วมีเพียงหนึ่งแค่ชาตินี้
สร้างสิ่งดีแบ่งพรกันเพื่อนเอ๋ย
เรื่องที่แล้วจงให้เลยตามเลย
อย่าเฉยเลยขอใจเอยเป็นธารพร

ครบ

บรรจบครบเวียนมาพาอายุ
พร้อมบรรจุขวบปีอีกทีนั่น
เรื่องบาดหมางเคืองใจหรือสุขสันต์
เลือกเก็บมันแต่สิ่งที่สร้างเธอ
อย่าเผลอใจกับทุกข์ที่บาดเจ็บ
ผ่านแล้วเย็บเก็บสุขอยากเสนอ
ขออีกปีเติบใหญ่สุขใจเจอ
พรบำเรอสรรค์สร้างทางเดินเอย

แรก

แรกรักคือสำคัญที่แรกเห็น
ที่เหลือเป็นการเรียนรู้เสาะหา
ใช้ใจผูกปลูกด้วยการเวลา
ทอเนื้อหาเสร็จเป็นรักแท้แทน

งง

เหมือนท้องฟ้าค่อยมืดลับอับแสง
เหมือนเรี่ยวแรงค่อยถดแรงอ่อนถอย
เหมือนเวลาที่เรียกหาเดินตามรอย
เหมือนหิงห้อยที่กระพิบวูบดับลง

อันชีวิตนี้หนอรอแสนสั้น
เพียงนับวันเมื่อไหร่ไม่อาจหลง
บางทีอาจมาไวไม่ทันปลง
แล้วทางตรงก้าวไปทางไหนดี

เหลือเพียงแต่ความรักปักคงอยู่
ฝากจากผู้หนึ่งสู่หนึ่งระบายสี
ให้คงไว้สืบทอดรักที่มี
ชีวิตนี้จงแบ่งรักอย่าขาดเอย

ท้องฟ้า

ผมรู้จักท้องฟ้า
ผมมองท้องฟ้า
และผมเชื่อว่าแม้ท้องฟ้านั้นจะสูงเกินเอื้อมถึง
ผมก็ยังคงมองมันได้เสมอ