วันอาทิตย์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

กลับบ้านนอน

สู่ท้องถิ่นบ้านเรากันซักที
สถานที่วางหัวลงบนหมอน
เพื่อให้หยุดพักผ่อนได้หลับนอน
แล้วขอนอนฝันถึงเธออีกคืน

ทรงสร้าง

ทุ่งทอแสงแหล่งหล้าขจีไหว
เพนาไพรแสงใสส่องสอดต้น
สมุทธครามยามหาดสาดคลื้นชล
คือตัวตนการทรงสร้างพระบิดา

โอบไอ

โอบไอฟ้ากลิ่นดินถิ่นหวงหา
เนิ่นเวลาก้าวแล่นอ่อนเอนไหว
กิ่งแกว่งปลิวปลิดปรอยสลัดใบ
เมื่อฟ้าใหม่มาเยือนเหือดน้ำตา

ฟังเพลง

ฟังเพลงเศร้ารู้สึกเหงาขึ้นนิดหน่อย
เพราะว่าปล่อยใจลอยคล้อยแสเสียง
ยิ่งเพลงโสดสุดโหดอยากเร้นเลี่ยง
แต่สำเนียงส่อเสียดแทงให้หยุดฟัง

สระอา

ว่ามาว่าเวลาหาล้าลา
กาลเวลาหาหากหมางลาหาย
การงานผ่านกาลนานข้ามกาย
สานวานว่ายหาห้ามปรามเวลา

ยกเลิก

ขออยู่อย่างคนที่ไม่มีแฟน
ขออยู่แทนคนที่ไร้ความรัก
ขออยู่อย่างเดียวดายไร้หลักปัก
ขอเรื่องหนักข้างต้นไม่เป็นจริง

ไหว

ปลอบโยนโอนอ่อนเอนวิเวกไหว
แตกกิ่งใบกลางไพรอันเดี่ยวโดด
แต่เล็กน้อยเติบโตมาจนใหญ่โคตร
ใยครองโสดเดียวดายใต้แสงจันทร์